woensdag 28 mei 2014

Pamplona, het avontuur begint!


Mededeling van de Drie Donkere Dwaze Coaches: het regent maar we MOETEN de stad verkennen!

Een beetje water houdt deze ploeg niet tegen, "wij zijn een volk van dijkenbouwers" is de mentaliteit! De wandeltocht door de stad begon met een bezoekje aan de buren van ons hotel: een Chinese, Spaanse winkel van Sinkel. 


Van dozen om de robot in te vervoeren tot tasjes en oranje zonnebrillen en nagellak, ALLES voor weinig. 
Toen een stukje lopen langs de middeleeuwse citadel, waar we helemaal niets van begrijpen. De omvang, het ontwerp, het doel en de ouderdom bleef voor ons omduidelijk en natuurlijk is de uitleg allemaal in het Spaans. Niets wat een degelijk spelletje Verstoppertje niet op kan lossen!


Om op te warmen streken we neer in een gezellige  bar voor warme chocolademelk (dit verraad iets over de weerssituatie) en taart.


Natuurlijk moest vervolgens de "stierenroute" van de San Fermín worden gelopen. 


Onderweg kwamen we een handige mercato (overdekte markt) tegen waar we lunch kochten: Stokbrood, ham, kaas, tomaat en een assortiment heerlijke koekjes.




Als iemand nog behoefte heeft aan verse halve schapenkoppen? We nemen ze zó voor je mee!




In het hotel stortte het team zich op de lekkere lunch en werd even lekker gerelaxed. Om 16:00 hopen we naar de Wedstrijdhal (of zoals Elmar zegt: "het legolokaal") te gaan om de Pit op te bouwen.
 
Omdat teams zich vanaf 15:00 al konden aanmelden en naar binnen konden, besloten wij rustig aan wat later te gaan en dat bleek een goede keuze. We waren al snel ingecheckt en dus kon de pit worden opgebouwd.
Ballon opblazende teamleden, schoonmaakdoekjesslinger- knopende teamleden, Koeienposter ophangende teamleden; overal om je heen werd gewerkt. W2C is op zo'n moment als een goed geoliede machine en de PIT stond dan ook al snel.

 

 
Waar andere teams na een half uur nog in gevecht leken met hun zelf meegebrachte partytent of reclamebanner, ons knutselwerk stond als een HUIS,.....of nouja,......en hutje? nee meer een bouwval! De pit miste duidelijk nog wat hoogte, diepte en stevigheid. Snel werd een bezoekje aan de lokale supermakt ingepland. HET basismateriaal voor een stevige, weldoordachte structuur in de pit: BEZEMSTELEN!
En zo stond W2C dus met een strak gezicht de lopende band vol te laden met goedkope rode bezemstelen. De mevrouw achter de kassa begreep er niet veel van en probeerde nog in het Spaans te vragen of we er dan geen bezems bij wilden kopen, maar wij konden haarfijn in het Engels vertellen dat 8 bezemstelen en slechts 2 bezems ECHT een heel normale aanschaf is voor een gemiddeld Hollands gezin bestaande uit 1 vader, 2 moeders en 10 kindern in ongveer dezelfde leeftijdscategorie.
We waren blij dat we via de FLL toch weer iets hebben kunnen doen aan de cultuurverschillen tussen Spanjaarden en Nederlanders, al is het waarschijnlijk dat we de kloof alleen maar hebben vergroot.
Toen moest er nog even worden gegeten. Na de zeer verantwoorde pizzamaaltijd van gister (waar waarschijnlijk zelfs wel 1 of 2 verdwaalde vitaminen in gezeten hebben) was het vanavond tijd voor iets echt Spaans, Burger King! Achteraf gezien natuurlijk een vergissing om TOCH voor een groep van 13 te bestellen als je ziet dat er maar 2 personeelsleden werken, maar wij (en zij) hebben het geweten!
We waren meteen aan de beurt, maar met onze bestelling, groeide tevens de paniek in de ogen van onze waitress en groeide ook de rij wachtenden. En toen hadden we alleen nog maar besteld! Zolang we er zaten te eten (en dat was best lang voor een fastfoodrestaurant) bleven er nog laatste restanten van onze bestelling binnendruppelen en bleef de rij maar groeien en klagen. We gingen dus maar snel weg. Even kijken of we alle 10 de teamleden hebben,..... dat jongetje daar in de rij hoort toch ook bij onze groep? Je zou dan als coach natuurlijk even op de schouder kunnen tikken en vragen, of beleefd een naam roepen, maar nee, om te zien of deze jongen inderdaad een teamlid was besloot één van de coaches zijn trui op te tillen om te zien of er een oranje T-shirt onder zat. Dit bleek inderdaad een ZEER efficiente manier om uit te vinden dat dit doodsbange Spaanse knulletje duidelijk NIET bij ons hoorde. Deze houden we er dus in, mooie actie!

1 opmerking: