Topdag; een snelle bereidingswijze

Voor het maken van een echte topdag is het belangrijkste ingrediënt natuurlijk een TOPTEAM. Voor een lekkere "bite" stop je dit TOPTEAM bij voorkeur in een Delfsblauw pakje zoals een tuinbroek of keukenschort. Daarna meng je 3 eetlepels adrenaline (bijvoorbeeld te krijgen bij een ontbijt vol zoetigheden) en een flinke scheut enthousiasme. Meng alle ingrediënten in een grote hal. Blijf roeren tot het mengsel begint te bruisen. Breng vervolgens alles aan de kook door in vuur en vlam enige robots toe te voegen.
Als straf voor het feit dat hij zijn tuinbroek vergeten was, werd eerst Floor te grazen genomen. Met mascara, een plaksnor en een theedoek werd een soort "Pamoek Dobbelsteen" gecreëerd, eigen schuld Floor!

Het zou een volle dag worden vandaag. Als eerste stond een robotwedstrijd op het programma. Zelfs met alle voorbereidingen zou het de eerste keer worden dat alle missies na elkaar werden uitgevoerd. We wisten dus niet eens of we het zouden redden binnen 2,5 minuut. Zoals wel vaker ging er een boel mis. De ene missie verprutste het voor de andere en al met al hadden we voor de laatste missie nog maar 10 seconden, terwijl deze minstens 20 nodig heeft. Op het scorebord bleek achteraf hoe erg de ravage was; 108 punten slechts!

Direct werd een oefentafel gereserveerd en daarna werd in een rustige hal bovenin het gebouw onze eigen wedstrijdmat uitgerold op de vloer. Daar installeerden we ons met de laptop voor een paar drastische aanpassingen. besloten werd om een moeilijk stuk weg te laten en de rest van de programma's werd nog op details aangepast. We hoopten dat dit zou resulteren in veel meer zekerheid en meer tijd om ook echt alles af te maken, en zo dus veel meer punten.
Eerst was het tijd voor de gecombineerde onderzoekspresentatie en teamworkbeoordeling. Natuurlijk werd er nog een uur lang flink geoefend, zodat alle Engelse teksten er goed in zaten en iedereen wist waar op gelet moest worden. Het harde werk wierp meteen zijn vruchten af. De presentatie was beter dan ooit. Het team begon echt te schitteren en de jury merkte dit ook. De vragen waren goed en gingen ook echt over de inhoud van de presentatie (iets dat lang niet altijd het geval is). We konden dus meteen merken dat ze het begrepen hadden. In die positieve sfeer werd begonnen aan de teamworkopdracht. Het was een gemakkelijke opdracht (allemaal in een groep random elkaars handen vasthouden en dan proberen de "menselijke knoop" te ontwarren). Al snel ging de teamworkopdracht over in de posterpresentatie. In plaats van een poster had het team een paraplu gemaakt en dit werkte duidelijk goed bij de jury. Het gesprek verliep prima en met een goed gevoel verliet het team de zaal. Hier hadden ze echt laten zien wat ze kunnen.

Inmidddels was het tijd voor lunch. Rijst met saus en schnitzel. Prima te eten. Carla Spotte deze rij tuinbroeken met honger. Foto's van foto's zijn altijd leuk.

In de middag was het tijd voor de tweede robotwedstrijd. "zou dit de revange worden" vroeg het hele team zich gespannen af? Gelukkig ging de eerste missie foutloos, en toen ook de tweede missie foutloos bleef werd het spannend. Voor de derde maal verliet de robot de basis. Deze maal voor onze meest uitvoerige missie, waar ook de grootste kans op fouten bestaat. Gelukkig kwam de robot onder luid gejuich terug want alles liep nog steeds prima. Voor de laatste missie hadden we deze keer nog meer dan één minuut. Ruim de tijd dus. Toch ging er jammer genoeg een detail met een arm fout. Dit kostte ons enige punten maar niet veel. Opgewekt maar nog wel eniszins gespannen liepen we terug naar onze pit. Daar zagen we de score pas op de monitor: 463!
De ontlading die dit opleverde betekende dat het tijd was voor ontspanning. Het team wandelde gezellig langs andere pit's, er werd buiten gevoetbald op het plein met nog 8 nationaliteiten waarbij Luca nog heel ongelukkig zijn elleboog schaafde. De lokale EHBO-post vond het leuk om meteen Luca's halve arm te verbinden, dus hij zag er bijna uit of hij iets gebroken had maar gelukkig was het al snel weer goed.
Het laatste wedstrijdonderdeel van de dag was de technische presentatie. Natuurlijk oefenden we ook deze nog een keer, alvorens naar de kelder van het gebouw te lopen voor onze presentatie. Toen bleek ineens dat dit (moderne) conferentiecentrum gebouwd is bovenop de fundamenten van de oude stadsmuur, die ze in de kelder prachtig verlicht hebben geconserveerd. Heel indrukwekkend maar jammer genoeg was de kelder ook wel erg gehorig. Jet en Carla mochten niet mee naar beneden omdat het anders te druk zou worden, maar natuurlijk wist Jet zich toch nog naar binnen te praten omdat ze beweerde dat ze de teksten voor het team nog moet brengen (en omdat ze zo lief glimlachte naar de bewaker). De presentatie startte een beetje moeizaam omdat niet iedereen gemakkelijk een plekje kon vinden. Iedereen kenden wel goed zijn tekst en bij de uitleg werd ook goed getoond hoe alles werkt op de robot. De jury stond er een beetje schaapachtig bij te knikken, maar toen het over programmeren ging bleek dat ze alles perfect begrepen hadden. Ze wilden graag meer details zien en vroegen ook om verschillende dingen te demonstreren. Het team klom met een goed gevoel de trap weer op de kelder uit, waar ze van de wachtende Jet en Carla te horen kregen dat de burgemeester van Pamplona en zijn vrouw in ieder geval erg onder de indruk waren van onze robot (ze hadden Carla en Jet natuurlijk aan de tuinbroeken herkent). Floor reageerde geschrokken; "oh ik dacht al dat ik die man kende van de openingspresentatie! Oeps, beetje onhandig dat ik tot twee keer toe heel hard op zijn voet ging staan!"

Om 18:00 begon de "friendship party". Een soort disco, met een podium, dansers en gewoon heel veel lol maken. Van spontane polonaises tot megagroepsfoto's met zowat alle teams die er stonden, het kan allemaal, gewoon omdat het leuk is. En dat was het dus ook, HEEL ERG LEUK!

 

Een groot deel van het team zat er om 19:00 wel behoorlijk doorheen en ging met Jet alvast naar het hotel. De rest bleef tot 19:45 en liep daarna nog even gezellig met Jan en Marsika (twee Nederlandse juryleden) de stad in voor een drankje en pintxos (een soort grote heerlijke tapas).

Terug in het hotel bleek de eerste groep toch nog honger te hebben en werden er dus nog 3 grote pizza weggewerkt.

Morgen hoeven we niet al te vroeg op want we hoeven alleen nog 1 robotwedstrijd. De rest van de ochtend staan we in onze pit om uitleg te geven aan juryleden over hoe we alles aangepakt hebben. De jury kan zo een beter beeld krijgen bij teams en hoe ze precies werken en dit meewegen in de eindbeoordeling. Vanaf 15:00 is de prijsuitreiking.
Nog een leuk zoekplaatje? Zoek de 1487 verschillen tussen onze pit (rechts) en die
van onze buren (links) uit Singapore. Ze doen allemaal zelfs netjes steeds hun schoenen uit als ze over het kunsgras gaan lopen.

Floor heeft het prima naar z'n zin.